Sunday, March 8, 2026

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ, 8 Μαρτίου 2026


Συνέντευξη με την Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου με αφορμή την ποιητική της συλλογή “Λύκαινα”


Πίνακας εξωφύλλου: "She Wolf" by Georgina Tsismalidou


Η Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία δημιουργών που κινούνται με φυσικότητα ανάμεσα σε διαφορετικές μορφές έκφρασης. Εικαστική καλλιτέχνιδα και ποιήτρια, γεφυρώνει την εικόνα με τον λόγο, δημιουργώντας ένα προσωπικό σύμπαν όπου η εμπειρία μετασχηματίζεται σε μορφή και νόημα.

Με αφορμή την ποιητική της συλλογή «Λύκαινα», από τις εκδόσεις itravelpoetry, μιλά για τη γυναικεία ταυτότητα που διατρέχει το έργο της, για τη σχέση μνήμης και επιθυμίας μέσα στην ποίηση, αλλά και για τη δημιουργική διαδικασία που ενώνει τον καμβά με τη γλώσσα. Σε αυτή τη συζήτηση, η δημιουργός ανοίγει ένα παράθυρο στον εσωτερικό κόσμο από τον οποίο γεννιούνται τα ποιήματά της, φωτίζοντας τη διαδρομή από το βίωμα στη λέξη και από τη σιωπή στην έκφραση.


Οπισθόφυλλο βιβλίου:



Συνέντευξη


Τι σημαίνει για εσάς ο τίτλος «Λύκαινα»; Είναι σύμβολο, πρόσωπο ή εσωτερική κατάσταση;

Σίγουρα δεν είναι μονοσήμαντο σχήμα. Ο τίτλος «Λύκαινα» συμπυκνώνει μία σύνθετη γυναικεία ταυτότητα που διατρέχει ολόκληρη τη συλλογή. Εκφράζει μια γυναίκα με επίγνωση της δύναμής της, αλλά και με βαθιά ευαισθησία. Η λέξη λειτουργεί ως άξονας που οργανώνει θεματικά το έργο και αναδεικνύει τη σχέση της γυναίκας με τη μνήμη, τον έρωτα, τη σιωπή και την προσωπική της ωρίμανση.


Ποια ήταν η πρώτη εικόνα ή το πρώτο συναίσθημα που γέννησε αυτή τη συλλογή;

Η αφετηρία της συλλογής υπήρξε η ανάγκη να αποτυπωθεί η γυναικεία εμπειρία σε όλη της την έκταση. Η μνήμη, ο έρωτας, η σιωπή, η ωρίμανση αποτέλεσαν τα πρώτα θεμέλια. Το αρχικό ερέθισμα συνδέθηκε με μια εσωτερική ένταση που ζητούσε έκφραση και με τη συνειδητοποίηση ότι η καθημερινότητα περιέχει υλικό βαθιάς σημασίας. Από αυτή τη συνθήκη προέκυψε σταδιακά η ενότητα των ποιημάτων.


Ξεκινάτε πρώτα ως ζωγράφος ή ως ποιήτρια όταν δημιουργείτε;

Η δημιουργική διαδικασία αρχίζει να παίρνει μορφή από μια ενιαία καλλιτεχνική αντίληψη. Η εικόνα και ο λόγος συνυπάρχουν και αλληλοτροφοδοτούνται. Υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες η σύλληψη έχει εικαστικό χαρακτήρα και άλλες όπου διαμορφώνεται πρωτίστως γλωσσικά. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας δημιουργικής ανάγκης.


Υπάρχει κάποιο ποίημα που νιώθετε πως συνοψίζει ολόκληρη τη συλλογή;

Το ποίημα «Η Λύκαινα» συμπυκνώνει τον πυρήνα της συλλογής, καθώς αποτυπώνει τη διαδρομή μιας γυναίκας που εσωτερικεύει τη σιωπή και σταδιακά μετασχηματίζει την εμπειρία της σε δύναμη, διεκδικώντας τον χώρο της μέσα σε ένα περιβάλλον επιτήρησης και φόβου.


Πώς γεννιέται ένα ποίημα για εσάς από λέξεις, εικόνες ή εμπειρίες;

Η γέννηση ενός ποιήματος συνδέεται κυρίως με την εμπειρία. Ένα βίωμα ή μια εσωτερική διεργασία προηγείται και σταδιακά αποκτά γλωσσική μορφή. Οι λέξεις επιλέγονται με προσοχή ώστε να αποδώσουν με ακρίβεια το περιεχόμενο της εμπειρίας και να της προσδώσουν καθολικό χαρακτήρα.



Friday, March 6, 2026

Το Ύστερα


Έρωτα, γαλάζιο κύμα,

ήρθες απαλός και αδάμαστος.

Με κατάπιες χωρίς βία.

Οι παλιές αντιστάσεις έσβησαν αθόρυβα,

οι φόβοι παραμέρισαν,

και η καρδιά βρήκε ξανά

τον ρυθμό που γνώριζε.


Τότε κατάλαβα.

Πάντα εκεί ήσουν,

σαν φως επάνω στο γυαλί του καθρέφτη μου,

σαν μία αόρατη πλημμύρα

που περίμενε το βλέμμα μου.


Σε αφήνω λοιπόν.

Σήκωσέ με ολόκληρη.

Φύτεψε τη νέα αρχή,

ήσυχα, σχεδόν μυστικά,

ανοίγοντας χώρο

για το επόμενο φως.


Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου



Η Έκλειψη


Γλίστρησε πάνω από το φως,

σαν παλάμη

στα μάτια της σελήνης.


Η μέρα κρατήθηκε

μισή αναπνοή πίσω

και το πλήθος ξέχασε για λίγο

τι θα μπορούσε να καταστρέψει

το επόμενο πρωί.


Στάθηκα εκεί,

κάτω από το αργό κοκκίνισμα του ουρανού,

αφήνοντας τη σιωπή

να περάσει από πάνω μου.


Και πάλι, η έκλειψη υφαίνει

το λεπτό της σχέδιο.

Με φυλάει από τον κόσμο

και τον κόσμο από εμένα.


Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου



Κόρη της Σπίθας


Πριν ακόμη χαράξει η πρώτη σκιά του πρωινού,

η κόρη της σπίθας αφουγκραζόταν

τον παλμό ενός αόρατου κύκλου.


Κυνηγούσε ένα ρολόι.

Οι δείκτες του περιφέρονταν αδιάκοπα,

λεπτό προς λεπτό,

ανάσα προς ανάσα.


Τα βήματά της χτυπούσαν τον κύκλο,

η φλόγα στα μαλλιά της υψωνόταν

και άγγιζε το γυαλί.


Στη μέση της διαδρομής

ο χρόνος βάρυνε.

Για μια στιγμή, οι αριθμοί έλαμψαν.


Το ρολόι μίλησε.

«Κυνηγούσες έναν κύκλο που ήδη σε περίμενε.

Η θέση σου ήταν πάντα στο κέντρο».


Εκείνη στάθηκε.

Τα κόκκινα μαλλιά της ησύχασαν.

Κι ο κύκλος προχώρησε

κρατώντας πλέον τη φλόγα

στο εσωτερικό του.


Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου



Μέσα σου Αυγή


Δώσε την αγάπη

απ' το στέρνο σου πηγή,

σαν μυστική κρήνη

που ανοίγει στη σιωπή.


Άφησέ την να ρεύσει

στο σώμα σου φως,

να διατρέχει τα οστά σου

σαν άνοιξης παλμός.


Μη τη φυλάς σε κιβώτια

κλειστά και σκιερά,

κάν' την ποτάμι

που λάμπει καθαρά.


Να περνά απ' τις αρτηρίες σου

με διάφανη ορμή,

να ανθίζει κάθε κύτταρο

σε κόκκινη αυγή.


Κι από εκείνη την αυγή

που μέσα σου κυλά,

να υψώνεσαι σε ουρανό

που φέγγει απαλά.


Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου



ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ, 8 Μαρτίου 2026

Συνέντευξη με την Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου με αφορμή την ποιητική της συλλογή “Λύκαινα” Link iTravelPoetry:  https://itravelpoetry.com/gerorgin...