Η πλάκα είναι παλιά
μα τα γράμματα νωπά.
Τα χάραξε κάποιος χτες…
ή κάποτε.
Ονομασίες προσεκτικά διαλεγμένες,
ημερομηνίες σαν σκιές
που ήξεραν πού να σταθούν.
Η αφήγηση ρέει
με σύνταξη ακριβή,
η γλώσσα φορεμένη
όπως φοριέται ένα άλλο πρόσωπο.
Ό,τι γράφει το tabula ficta
είναι ψέμα
κατασκευασμένο για ανάγνωση.
Καμία ερώτηση δεν προκύπτει
όταν όλα βρίσκονται
στη θέση τους.
Κι αν τύχει και ρωτήσεις:
ποιος; γιατί; πώς;
Θα στραφούν σε σένα
με ευγένεια,
σχεδόν τρυφερά.
Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου
