📚 «Το βιβλίο που θα ταξιδέψει μαζί σου αυτό το καλοκαίρι»
☀️ «Καλοκαιρινές Αναγνώσεις από τους συγγραφείς των Εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές»
1. Αν μπορούσατε να βάλετε το βιβλίο σας μέσα σε μια βαλίτσα διακοπών, γιατί θα έπρεπε να είναι το πρώτο που θα έμπαινε;
Οι διακοπές προσφέρουν μια σπάνια πολυτέλεια, χρόνο χωρίς βιασύνη. Εκεί φαίνεται και ο τρόπος που διαβάζει ο καθένας. Κάποιοι ακολουθούν την ιστορία ενώ άλλοι αρχίζουν να παρατηρούν όλα όσα συμβαίνουν πίσω από την ιστορία.
Έγραψα το «Δωμάτιο» έχοντας στο μυαλό μου ένα πολύ απλό ερώτημα. Πόσο γρήγορα αλλάζει ο άνθρωπος όταν πάψουν να υπάρχουν οι συνθήκες που τον βοηθούν να παρουσιάζει τον καλύτερο εαυτό του;
Το βιβλίο γεννήθηκε κάπως έτσι. Από περιέργεια και την επιθυμία να δω τι απομένει όταν αφαιρεθούν όλα όσα κάνουν εύκολη την κοινωνική συμβίωση. Οι σχέσεις αποκτούν άλλο βάρος και οι λέξεις αλλάζουν σημασία. Ακόμη και η σιωπή μετατρέπεται σε πληροφορία.
2. Ποια είναι η μία σκηνή του βιβλίου σας που πιστεύετε ότι θα κάνει κάποιον να ξεχάσει πως βρίσκεται στην παραλία ή στο καράβι;
Θα αποφύγω να διαλέξω σκηνή. Μου φαίνεται λίγο άδικο απέναντι στην ίδια την ιστορία. Κάθε αναγνώστης σταματά σε διαφορετικό σημείο και έτσι φαίνεται και ο τρόπος που σκέφτεται.
Με συναρπάζει κάτι πολύ περισσότερο από τις ανατροπές. Είναι η στιγμή που ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι άλλαξε στρατόπεδο χωρίς να το καταλάβει. Μέχρι πριν από λίγες σελίδες συμπαθούσε έναν χαρακτήρα, αλλά ύστερα τον κοιτάζει με καχυποψία. Δικαιολογεί έναν άνθρωπο που στην αρχή τον απωθούσε. Αμφισβητεί την κρίση του. Αυτή η μικρή μετατόπιση είναι που έχει πολύ μεγαλύτερη αξία.
3. Τι συναίσθημα θα θέλατε να κουβαλά ο αναγνώστης όταν κλείσει την τελευταία σελίδα των διακοπών του;
Θα ήθελα ο αναγνώστης να επιστρέψει στην καθημερινότητά του έχοντας αποκτήσει μια λίγο πιο παρατηρητική ματιά. Οι άνθρωποι αποκαλύπτουν διαρκώς μικρά πράγματα για τον εαυτό τους, όπως μια λέξη που επέλεξαν, μια μικρή παύση πριν απαντήσουν. Οι περισσότεροι προσπερνούν τέτοιες λεπτομέρειες, εγώ όμως πάντα τις μελετούσα. Πιστεύω πως έχουν μια παράξενη ειλικρίνεια.
Ίσως αυτό να εύχομαι τελικά. Να τελειώσει κάποιος το βιβλίο και να αρχίσει να παρατηρεί λίγο περισσότερο. Η παρατήρηση αποτελεί μια από τις πιο υποτιμημένες μορφές νοημοσύνης. Οι περισσότεροι ακούν για να απαντήσουν, μα λίγοι ακούν για να καταλάβουν.
4. Αν έπρεπε να περιγράψετε το βιβλίο σας χωρίς να αποκαλύψετε τίποτα από την υπόθεση, τι θα λέγατε σε έναν άγνωστο που κάθεται δίπλα σας σε ένα πλοίο;
Θα του έλεγα ότι πρόκειται για μια ιστορία ανθρώπων. Αυτό ακούγεται υπερβολικά απλό, μέχρι να αρχίσει κανείς να σκέφτεται πόσο παράξενο είδος είμαστε.
«Το Δωμάτιο» ξεκινά από μια σκέψη που με ακολουθεί εδώ και χρόνια: οι συνθήκες αποτελούν τον πιο αθόρυβο αρχιτέκτονα της προσωπικότητας. Αλλάζουν ανθρώπους με μια κομψή φυσικότητα. Ένας μπορεί να πιστεύει ότι διαθέτει απεριόριστη ψυχραιμία, κάποιος άλλος να ορκίζεται στο πόσο καλός άνθρωπο είναι. Έρχεται μια στιγμή που η πραγματικότητα ζητά από όλους να αποδείξουν όσα πιστεύουν για τον εαυτό τους και αρχίζει η πραγματική αφήγηση.
5. Σε ποιο μέρος θα διαβάζατε ιδανικά το βιβλίο σας;
Έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία στα μέρη που διαθέτουν ησυχία. Η ησυχία αποκαλύπτει πράγματα. Στην αρχή ακούς τον αέρα, μετά τους ήχους γύρω σου και λίγο αργότερα τις ίδιες σου τις σκέψεις.
Θα επέλεγα ένα μπαλκόνι αργά το βράδυ. Ίσως ένα βουνό. Οι άνθρωποι αποδίδουν υπερβολική αξία στα μέρη και ελάχιστη στον τρόπο με τον οποίο τα κατοικούν. Ένα υπέροχο τοπίο μετατρέπεται πολύ εύκολα σε φόντο όταν το μυαλό βρίσκεται αλλού. Το αντίθετο συμβαίνει επίσης. Ένας συνηθισμένος χώρος αποκτά βάθος όταν μια ιστορία κατορθώσει να εγκατασταθεί μέσα στη σκέψη.
Πιστεύω ότι κάθε βιβλίο διαλέγει μόνο του το περιβάλλον του. Κάποια ζητούν μουσική, κόσμο, καφέδες. «Το Δωμάτιο» προτιμά και λίγη σιωπή.
6. Ποιος είναι ο αναγνώστης που θα αγαπήσει πραγματικά αυτό το βιβλίο;
Αυτός που διαθέτει περιέργεια. Η περιέργεια αφήνει χώρο για αμφιβολία, για αλλαγή πορείας. Οι βεβαιότητες, αντίθετα, κλείνουν τις πόρτες με αξιοθαύμαστη ταχύτητα.
Φαντάζομαι έναν αναγνώστη που προσέχει τους ανθρώπους χωρίς να το διαφημίζει. Κάποιον που κάθεται σε μια καφετέρια και αφιερώνει λίγα λεπτά κοιτώντας τις παρέες γύρω του. Κάποιον που απολαμβάνει να μαντεύει ισορροπίες και μικρές εντάσεις. Συνήθως πέφτει έξω στις περισσότερες υποθέσεις του. Αυτό έχει τη μεγαλύτερη γοητεία.
Να πω εδώ ότι έχω και μεγάλη εκτίμηση στους αναγνώστες που διαβάζουν αργά. Σταματούν. Σκέφτονται. Επιστρέφουν λίγες σελίδες πίσω. Παρατηρούν μια φράση που απέκτησε άλλη σημασία. Η ανάγνωση μοιάζει πολύ με τη ζωή. Οι πιο σημαντικές λεπτομέρειες εμφανίζονται συνήθως με μια μικρή καθυστέρηση.
7. Αν μπορούσατε να χαρίσετε το βιβλίο σας σε έναν μόνο άνθρωπο αυτό το καλοκαίρι, ποιος θα ήταν και γιατί;
Η πρώτη μου σκέψη πηγαίνει σε κάποιον που έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στην κρίση του. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν πάντοτε μεγάλο ενδιαφέρον. Αναγνωρίζουν χαρακτήρες μέσα σε λίγα λεπτά, προβλέπουν τις αντιδράσεις τους, ταξινομούν προσωπικότητες.
Η δεύτερη σκέψη μου πηγαίνει σε κάποιον με σκοτεινό χιούμορ. Σε κάποιον που γελά όταν η ζωή αποφασίζει να κάνει επίδειξη ειρωνείας. Γιατί η ανθρώπινη φύση μοιάζει να διαθέτει ακριβώς αυτή την αίσθηση του χιούμορ: στήνει παγίδες στις βεβαιότητές μας και απολαμβάνει να τις βλέπει να καταρρέουν. Τη στιγμή που πιστεύουμε ότι αποκωδικοποιήσαμε έναν άνθρωπο, εμφανίζεται μια λεπτομέρεια που ανατρέπει ολόκληρη την ιστορία. Και όταν είμαστε βέβαιοι πως γνωρίζουμε τον εαυτό μας, αρκεί μία απρόβλεπτη περίσταση για να μας συστήσει έναν εντελώς άγνωστο.
8. Ποια λέξη χαρακτηρίζει καλύτερα το ταξίδι που θα κάνει ο αναγνώστης μέσα στις σελίδες του; (και γιατί;)
Η λέξη Παρατήρηση. Υπάρχουν λέξεις που κουβαλούν μεγαλύτερο βάθος από όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά, και η παρατήρηση αποτελεί μία από αυτές. Πολύ λίγοι είναι εκείνοι που παρατηρούν.
«Το Δωμάτιο» γεννήθηκε ακριβώς έτσι, από αυτή τη συνήθεια. Έχει τρόμο, ένταση, γρήγορο ρυθμό, όμως κάτω από όλα αυτά υπάρχει μια συνεχής πρόσκληση προς τον αναγνώστη. Παρατήρησε. Πρόσεξε ποιος αλλάζει. Πρόσεξε ποιος παραμένει ίδιος. Πρόσεξε ποιος μιλά περισσότερο όταν φοβάται και ποιος σωπαίνει. Οι άνθρωποι αποκαλύπτονται διαρκώς, με ήσυχο ή δυνατό τρόπο.
9. Ποια είναι η μεγαλύτερη έκπληξη που περιμένει τον αναγνώστη χωρίς να κάνετε spoiler;
Υποψιάζομαι ότι η μεγαλύτερη έκπληξη αφορά τον ίδιο τον αναγνώστη και πολύ λιγότερο την ιστορία.
Οταν κάποιος ξεκινά ένα βιβλίο, κουβαλά τις δικές του πεποιθήσεις. Συμπαθεί συγκεκριμένους χαρακτήρες και απορρίπτει άλλους, «παζαρεύει» το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Η διαδικασία μοιάζει απολύτως φυσική. Ο εγκέφαλος αγαπά τις γρήγορες κατηγοριοποιήσεις και έτσι εξοικονομεί χρόνο.
Στην πορεία όμως εμφανίζονται λεπτομέρειες, πληροφορίες, μια φράση που αλλάζει το πλαίσιο, ένα βλέμμα ή μια λέξη που αποκτά άλλη σημασία, και ξαφνικά ο άνθρωπος που φαινόταν αξιόπιστος προκαλεί δυσπιστία. Εκείνος που περνούσε σχεδόν απαρατήρητος αποκτά βαρύτητα. Κάποια στιγμή ο αναγνώστης θα σηκώσει τα μάτια από τις σελίδες και θα αναρωτηθεί πότε ακριβώς άρχισε να σκέφτεται διαφορετικά. Αυτό είναι που έχει για μένα μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε ανατροπή.
10. Τελειώστε τη φράση: «Αυτό το καλοκαίρι πάρε μαζί σου το βιβλίο μου γιατί…»
…υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επιστρέψεις έχοντας κάνει μια πολύ περίεργη συζήτηση με τον εαυτό σου.
Αν «Το Δωμάτιο» καταφέρει να σε κάνει να κοιτάξεις λίγο διαφορετικά τον άνθρωπο που κάθεται στην απέναντι ξαπλώστρα ή ακόμη και τον ίδιο σου τον εαυτό, θα αισθανθώ ότι η ιστορία βρήκε τον δρόμο της.
11. Αν το βιβλίο σας ήταν καλοκαιρινός προορισμός, ποιος θα ήταν;
Ένα μικρό νησί που απουσιάζει από τους ταξιδιωτικούς οδηγούς. Που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει κανέναν, αλλά στέκεται εκεί, με όλη του την ωμή ομορφιά. Υπάρχει μια ηρεμία σχεδόν ύποπτη. Σε εκείνο το νησί, οι λίγοι άνθρωποι γνωρίζονται μεταξύ τους και οι κουβέντες κυκλοφορούν γρήγορα. Κάθε τόπος διαθέτει τον δικό του χαρακτήρα. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Απλώς οι τόποι κρύβουν πολύ λιγότερα πράγματα.
Με συναρπάζουν τα μέρη που αποκαλύπτονται αργά. Η προσωπικότητα ενός τόπου απαιτεί χρόνο. Χρειάζεται να καθίσεις σε μια πλατεία χωρίς πρόγραμμα, να παρατηρήσεις τους κατοίκους.
12. Ποιο τραγούδι θα έπαιζε στους τίτλους αρχής της ιστορίας σας;
Το “Everybody Knows” του Leonard Cohen.
Υπάρχει μια κυνική ειλικρίνεια σε αυτό το τραγούδι που με γοητεύει ιδιαίτερα. Ο Cohen περιγράφει έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι γνωρίζουν πολύ περισσότερα απ’ όσα παραδέχονται και συμμετέχουν πρόθυμα σε παιχνίδια των οποίων ήδη ξέρουν το τέλος. Αυτή η ιδέα βρίσκεται πολύ κοντά στον πυρήνα του «Δωματίου».
13. Αν το βιβλίο σας είχε μία μόνο φράση γραμμένη στο οπισθόφυλλο, ποια θα θέλατε να είναι;
«Ο άνθρωπος διαθέτει απεριόριστη εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Μέχρι να βρεθεί στην πρώτη πραγματικά δύσκολη μέρα της ζωής του».
Αν κάποιος διάβαζε μόνο αυτή τη φράση πριν ανοίξει το βιβλίο, θα είχε ήδη μια αρκετά καθαρή εικόνα για το έδαφος πάνω στο οποίο πατά η ιστορία.
14. Τι θα θέλατε να σας γράψει ένας αναγνώστης μόλις τελειώσει το βιβλίο σας;
Θα μου άρεσε να λάβω ένα μήνυμα που να ξεκινά κάπως έτσι:
«Είχα βγάλει συμπεράσματα πολύ νωρίς».
Θα μου αρκούσε αυτή η μία πρόταση. Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η στιγμή που ένας άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι η σκέψη του μετακινήθηκε. Πρόκειται για μια μικρή πνευματική ταπεινότητα, από εκείνες που εμφανίζονται αυθόρμητα και σπάνια διαρκούν πολύ. Λίγες ώρες αργότερα όλοι επιστρέφουμε στις αγαπημένες μας βεβαιότητες. Έχει μια τρυφερότητα αυτή η συνήθεια. Σαν να μην αντέχει ο εγκέφαλος να μένει πολλή ώρα σε κατάσταση αμφιβολίας.
Ένα τέτοιο μήνυμα θα μου έδινε την αίσθηση ότι η ιστορία συνέχισε να εργάζεται ακόμη και μετά την τελευταία σελίδα. Εκεί τελειώνει η ανάγνωση και αρχίζει το πραγματικό ενδιαφέρον.
15. Έχετε μόνο 15 δευτερόλεπτα να πείσετε κάποιον να πάρει το βιβλίο σας στις διακοπές. Τι θα του λέγατε;
Θα του έλεγα ότι μέσα σε λίγες ώρες θα γνωρίσει δώδεκα ανθρώπους και, μέχρι το τέλος του βιβλίου, θα έχει αλλάξει αρκετές φορές γνώμη για τους περισσότερους. Το θεωρώ σχεδόν βέβαιο. Θα του έλεγα επίσης ότι κάθε αναγνώστης κουβαλά μαζί του ένα αόρατο σύνολο κανόνων. Κρίνει, συγχωρεί, καταδικάζει, εμπιστεύεται. Πολύ σπάνια αναρωτιέται από πού προέρχονται όλοι αυτοί οι κανόνες. «Το Δωμάτιο» έχει την κακή συνήθεια να τους ανακατεύει λίγο. Με απόλυτη ηρεμία.
Και ύστερα θα σταματούσα να μιλάω.
Εύχομαι κάθε αναγνώστης να απολαύσει το ταξίδι. Ακόμη περισσότερο εύχομαι να απολαύσει όσα θα σκεφτεί όταν το ταξίδι τελειώσει.
Κλείσιμο
Πού μπορούν οι αναγνώστες να βρουν το βιβλίο σας και να μάθουν περισσότερα για εσάς;
«Το Δωμάτιο» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές και είναι διαθέσιμο μέσω του εκδοτικού οίκου, σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία και σε ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία. Περισσότερα για το έργο μου, τις εκδόσεις και τις συγγραφικές μου δραστηριότητες μπορούν να βρουν στις επίσημες σελίδες μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στην προσωπική μου ιστοσελίδα.
Μπορείτε να κάνετε άμεσα παραγγελία το βιβλίο στο παρακάτω link από το βιβλιοπωλείο μας.
