Υπάρχουν στιγμές
που κανείς δεν κοιτάζει.
Τότε ο αέρας μεταβάλλεται,
οι αποστάσεις αποκτούν νόημα,
το άρρητο γίνεται παρόν.
Σε κοιτώ λιγότερο απ’ όσο θέλω,
αρκετά, όμως,
για να μείνει μέσα μου η κίνηση.
Κάθε μέρα,
πριν όλα αρχίσουν,
η παρουσία σου διαχέεται αθόρυβα,
εντός μιας συνέχειας
ανεπιβεβαίωτης,
όμως διαρκούς.
Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου
