Μια επιφάνεια διάφανη αναστέλλει το βήμα τους,
οι μορφές διαλύονται σε ίριδες φωτός
και το βλέμμα, γυμνό από ονόματα,
γλιστρά επάνω στο ψυχρό γυαλί.
Εκεί, στην άκρη της σιωπής,
φαίνονται ολόκληροι.
Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου
Για Πάντα Νέος
Ρευστά τα όρια και τα ίχνη σβησμένα τίποτα δεν ανήκει τίποτα δεν κρατιέται όλα διαβαίνουν σαν φως στο νερό και μένει μόνο η μεταβολή. Ο πόνο...
-
Η πλάκα είναι παλιά μα τα γράμματα νωπά. Τα χάραξε κάποιος χτες… ή κάποτε. Ονομασίες προσεκτικά διαλεγμένες, ημερομηνίες σαν σκιές που ... -
Σταγόνες πέφτουν στο μέτωπο, στα μάτια, τρυπώνουν από τις ραφές του κρανίου ψάχνουν το μαλακό σημείο πίσω από τη γλώσσα. Στάζουν μέσα στους... -
Ρόδα βαμμένα βαθιά μέσα σε φως δίχως πηγή ανασαίνουν ελεύθερα στην υγρασία. Ομίχλη σελίδων ανέγγιχτων διασχίζει κορμούς και μέτωπα γεμίζει ...