Μια επιφάνεια διάφανη αναστέλλει το βήμα τους,
οι μορφές διαλύονται σε ίριδες φωτός
και το βλέμμα, γυμνό από ονόματα,
γλιστρά επάνω στο ψυχρό γυαλί.
Εκεί, στην άκρη της σιωπής,
φαίνονται ολόκληροι.
Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου
Άγγελος ήσουν
Σε μετακινούν σπειροειδείς τροχιές της μοίρας, σε φέρουν κύματα συντονισμένα με άγνωστο ρυθμό χρυσού φωτός. Καμπύλες σε καλούν με βλέφαρα ά...
-
Η πλάκα είναι παλιά μα τα γράμματα νωπά. Τα χάραξε κάποιος χτες… ή κάποτε. Ονομασίες προσεκτικά διαλεγμένες, ημερομηνίες σαν σκιές που ... -
Σταγόνες πέφτουν στο μέτωπο, στα μάτια, τρυπώνουν από τις ραφές του κρανίου ψάχνουν το μαλακό σημείο πίσω από τη γλώσσα. Στάζουν μέσα στους... -
Ένα χέρι από αλάτι γλιστρά στις ρίζες του χρόνου. Τα βράχια θυμούνται ό,τι το κύμα προσποιείται πως ξεχνά. Ο ήλιος ακολουθεί από απόστ...