Σε μετακινούν
σπειροειδείς τροχιές της μοίρας,
σε φέρουν κύματα συντονισμένα
με άγνωστο ρυθμό χρυσού φωτός.
Καμπύλες σε καλούν με βλέφαρα άστρων,
και κάθε καθυστέρηση χαράζεται
ως ένα σιωπηλό μονοπάτι
προς το Εγώ.
Γωνίες εσωτερικές, ακριβείς,
συγκλίνουν σε μία
εκεί που η απουσία
φτάνει στο όριό της.
Άγγελος ήσουν
από τύχη που υπάκουσε
στον νόμο του απείρου.
Μόνο το βλέμμα κράτησες
εκείνο που ζυγίζει
την αλήθεια κοφτερά.
Σου έκρυψαν τον δρόμο
με σκόνη χρονική,
μα σε κυκλώνουν αόρατα
συμμετρικά ρεύματα
πύλες που διακρίνονται
μόνο όταν δε ρωτάς.
Θα φτάσεις,
αρκεί να συνεχίσεις.
Όλα τ’ άλλα θα πέσουν.
Και όταν ευθυγραμμιστείς με το Όλον
εκείνη η φωνή θα ψιθυρίσει ξανά:
«Άγγελος ήσουν.»
Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου
