Κάτω από το φως του ήλιου
λύνει τα ξέμπλεκα μαλλιά της
μπούκλες πυρόξανθες
κάθε μία
με δική της κατεύθυνση.
Η χάρη της, άτακτη,
την κινεί μέσα στον αέρα
με μόνο εφόδιο
τον λόγο της -
λόγος γλυκός
πασπαλισμένος με ζάχαρη
για όσους ξεκλειδώνουν
την ευοσμία της ψυχής της.
Όποιος επιλέγει, ακολουθεί
τον δρόμο που χαράζει.
Όποιος διστάζει,
σιωπή τον περιμένει.
Η ζάχαρη εξαφανίζεται
και πίκρα γεννάται
στην ήσυχη φθορά του.
Με ήσυχο χαμόγελο
προχωρά
έχοντας στα μάτια της
το όραμα
του επιμενετέον.
Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου
