νήματα νύχτας,
ανακατεύουν το φως.
Βλέμμα βαρύ,
σαν τη σιωπή του σύμπαντος,
σκορπίζει ερωτήματα.
Βήμα αόρατο,
γλιστρά μες στις σκιές,
σαν ψίθυρος αρχαίος.
Δεν υπάρχει όνομα,
μόνο η παρουσία της,
σαν ράγισμα στο σκοτάδι.
Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου
Άγγελος ήσουν
Σε μετακινούν σπειροειδείς τροχιές της μοίρας, σε φέρουν κύματα συντονισμένα με άγνωστο ρυθμό χρυσού φωτός. Καμπύλες σε καλούν με βλέφαρα ά...
-
Η πλάκα είναι παλιά μα τα γράμματα νωπά. Τα χάραξε κάποιος χτες… ή κάποτε. Ονομασίες προσεκτικά διαλεγμένες, ημερομηνίες σαν σκιές που ... -
Σταγόνες πέφτουν στο μέτωπο, στα μάτια, τρυπώνουν από τις ραφές του κρανίου ψάχνουν το μαλακό σημείο πίσω από τη γλώσσα. Στάζουν μέσα στους... -
Ένα χέρι από αλάτι γλιστρά στις ρίζες του χρόνου. Τα βράχια θυμούνται ό,τι το κύμα προσποιείται πως ξεχνά. Ο ήλιος ακολουθεί από απόστ...