νήματα νύχτας,
ανακατεύουν το φως.
Βλέμμα βαρύ,
σαν τη σιωπή του σύμπαντος,
σκορπίζει ερωτήματα.
Βήμα αόρατο,
γλιστρά μες στις σκιές,
σαν ψίθυρος αρχαίος.
Δεν υπάρχει όνομα,
μόνο η παρουσία της,
σαν ράγισμα στο σκοτάδι.
Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου
ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ, 8 Μαρτίου 2026
Συνέντευξη με την Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου με αφορμή την ποιητική της συλλογή “Λύκαινα” Link iTravelPoetry: https://itravelpoetry.com/gerorgin...
-
Η πλάκα είναι παλιά μα τα γράμματα νωπά. Τα χάραξε κάποιος χτες… ή κάποτε. Ονομασίες προσεκτικά διαλεγμένες, ημερομηνίες σαν σκιές που ... -
Ρόδα βαμμένα βαθιά μέσα σε φως δίχως πηγή ανασαίνουν ελεύθερα στην υγρασία. Ομίχλη σελίδων ανέγγιχτων διασχίζει κορμούς και μέτωπα γεμίζει ... -
Σταγόνες πέφτουν στο μέτωπο, στα μάτια, τρυπώνουν από τις ραφές του κρανίου ψάχνουν το μαλακό σημείο πίσω από τη γλώσσα. Στάζουν μέσα στους...