νήματα νύχτας,
ανακατεύουν το φως.
Βλέμμα βαρύ,
σαν τη σιωπή του σύμπαντος,
σκορπίζει ερωτήματα.
Βήμα αόρατο,
γλιστρά μες στις σκιές,
σαν ψίθυρος αρχαίος.
Δεν υπάρχει όνομα,
μόνο η παρουσία της,
σαν ράγισμα στο σκοτάδι.
Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου
Η Επιστολή
Μιλάω σε εσένα, ξένε. Σε εσένα που στέκεσαι απέναντι, εσένα που έμαθες να κοιτάς από τις γωνίες. Βρίσκομαι στον δρόμο της αλήθειας εκεί από ...
-
Στο Business Casual, η Τζωρτζίνα Τσισμαλίδου χτίζει έναν κόσμο όπου η επιβίωση απαιτεί ακρωτηριασμό: της φωνής, της σκέψης, της επιθυμίας κα... -
Σταγόνες πέφτουν στο μέτωπο, στα μάτια, τρυπώνουν από τις ραφές του κρανίου ψάχνουν το μαλακό σημείο πίσω από τη γλώσσα. Στάζουν μέσα στους... -
Ρόδα βαμμένα βαθιά μέσα σε φως δίχως πηγή ανασαίνουν ελεύθερα στην υγρασία. Ομίχλη σελίδων ανέγγιχτων διασχίζει κορμούς και μέτωπα γεμίζει ...